Nieuws

Nieuws archief

Het 8e obstakel: Evidentiam Prospere Trinus

29 juli 2018 | The ride on education

Thuis in Twello, kijk ik terug op een fantastische Ride Without Obstacles 2018, dankzij de goede zorgen van de organisatie van de Ride on Education. Wat is zo’n sponsorfietstocht toch een geweldig concept, maar ook een enorme logistieke planning. Van de ridderingceremonie van Marijke en het uitzwaaien door de burgemeester van Midden-Drenthe tot het afspreken van groepskortingen op campings voor het goede doel en het transport van de fietsen van Trier terug naar huis. Allemaal goed geregeld. Bedankt bestuur!



Ook de mogelijkheid om de tent en enkele zware spullen mee te kunnen geven in de kar van Arie is voor ons een uitkomst. Arie staat met zijn “bezem-wagen” altijd klaar om gestrandde fietsers op te halen in geval van nood. Ook het rustpunt ofwel de “wissel-locatie” waar mensen die slechts halve dagen kunnen of willen fietsen kunnen aan- of afhaken en waar door de Verre Naasten drankjes en een snack aan de deelnemers wordt aangeboden, is een ijkpunt om naar toe te fietsen. Bedankt Arie!



Zonder het routeboekje dat door Herman weer met heel veel zorg was opgesteld, waren we er nooit gekomen. Met dank aan de voorfietsers die de route vantevoren gecheckt hebben en speciale dank aan Herman, die als penningmeester eveneens de sponsorstand bijhoudt.



De laatste stand van zaken voor World Without Obstacles was een opbrengst van EUR 3.700. Dat was vorige week aan het begin van de Ride. We hopen dat er in de afgelopen week nog nieuwe donaties zijn bijgekomen voor de water filters voor gezinnen van de school in Belsar. Bijdragen kunnen nog tot half september worden overgemaakt op onderstaande bankrekening. Ik ben benieuwd naar de eindstand!


En tenslotte vooral veel dank aan Otto, Annie en Peter die een geweldige top-prestatie hebben geleverd in de hitte, over pieken en door dalen. Qua logistieke planning onderweg gaven Annie en Peter ons het goede voorbeeld. Het certificaat Evidentiam Prospere Trinus als onbetwistbaar bewijs voor het succesvol afleggen van de tocht is dubbel en dwars verdiend. Het was fijn om dit samen te beleven!

Annelieke Laninga (Anna)

Voorzitter WWO-NL


Het 7e obstakel: samen uit, samen thuis

28 juli 2018 | The ride on education

Het zit erop! Samen met Annie, Peter en Otto fietste ik vorige week zaterdag weg uit Beilen en gezamenlijk kwamen we vanavond op onze laatste camping in Trier aan. Morgen vertrekken we weer naar Twello. Wat is deze week voorbij gevlogen!

Vanochtend om 7:00 uur zwaaide Otto Annie en Peter uit. Als ervaren fietsers die volledig op elkaar zijn ingesteld, waren zij - zoals elke dag - binnen een half uur opgestaan, gepakt en vertrokken. Wij waren ongeveer tegelijk opgestaan. Maar Otto en ik hebben ‘s ochtends op z’n minst anderhalf en soms ruim twee uur nodig voordat we op de fiets zitten. Om 8:15 uur reden wij met een frisse tegenwind, wat regen en geruime achterstand achter Annie en Peter aan. 

De route op de laatste dag ging door prachtige bossen en glooiende landschappen. De klimmetjes waren minimaal en we reden voornamelijk bergafwaarts. En hoewel dat soms best hard ging (Otto zag 45km/uur op zijn tellertje), vreesden wij dat we Annie en Peter onderweg niet meer zouden treffen. De optie om vanaf het rustpunt halverwege samen de laatste rit uit te fietsen, leek steeds onwaarschijnlijker.

Tenzij... wij weer een stukje met de trein zouden gaan. Omdat het treintje wederom werd aanbevolen in het routeboekje en we al om 15:30 uur geacht werden in Trier te zijn, besloten Otto en ik voor deze optie om wat tijd te winnen. We kwamen aan op een stationnetje en zagen nog drie mede-fietsers van de Ride op de trein wachten. Snel kocht ik kaartjes uit het automaat. Maar toen kwam de trein al binnen, terwijl wij nog aan de verkeerde kant van het perron stonden! Om 10:34 uur reed de trein weg - helaas zonder ons.

Er zat niets anders op dan bij het lokale dorpspensionnetje een lekkere Kaffee mit Kuchen te bestellen en de volgende trein een uur (!) later te nemen. 

Toen we uiteindelijk bij het rustpunt aankwamen waren Annie en Peter alweer een half uur voor ons uit gereden. Uiteindelijk troffen we hen - en de meeste andere deelnemers - bij de Porta Nigra in Trier. Na een drankje en een ijsje fietsten we uiteindelijk met z’n vieren naar de camping. Samen-uit-samen-thuis!

Annelieke Laninga (Anna)

Voorzitter WWO-NL


Het 6e obstakel: klimmen en zwoegen

27 juli 2018 | The ride on education

Het was vandaag een prachtige tocht vanaf de Urfttalsperre langs de steile waterkant en door donkere bossen. We zagen de ochtendmist mysterieus opstijgen van het meer. Oren die suizen van de volledige stilte, op vogeltjes en de wind na. Uniek Eiffellandschap. Ik wist niet dat het hier zo mooi was. Daar hoef je niet voor naar Zwitserland.


Maar het ging zeker niet zonder klimmen en dalen vandaag. Puffend bleef ik doortrappen en het lukte me om op de fiets te blijven zitten. Hoewel ik de Rideop een stadsfiets met slechts 7 versnellingen rijd, hoefde ik vandaag niet af te stappen om verder omhoog te lopen. Mijn conditie is beduidend beter dan aan het begin van de week. En  behalve voor het goede doel, doe ik het daar natuurlijk ook voor!
 

Langs de rivieren Urft en Kyll reden we hier en daar ook door lieflijke dalen. We vonden weer een moment van diepe stilte in een idyllisch katholiek kerkje.


Daar waar het ons wat te gortig en te heftig werd, bood het routeboekje gelukkig de optie om eens tukje de trein te nemen. Samen met enige mede-fietsers hebben Otto en ik daar dankbaar gebruik van gemaakt. Zo konden we enkele extreme obstakels omzeilen.

Annie en Peter moesten echter niets van het treintje hebben. Als echte die-hard fietsers  hebben zij de steile hellingen met grind, keien en hier en daar mul zand op eigen kracht getrotseerd. Petje af!



Morgen de laatste dag. Wie weet lukt het ons om Peter en Annie bij te houden. 

Annelieke Laninga (Anna)

Voorzitter WWO-NL


Het 4e obstakel: lekke banden en sterke verhalen

25 juli 2018 | The ride on education

Vanavond liep ik over de camping naar het toilet gebouw. Overal kleine groepjes mensen die in kringetjes aan het kletsen zijn. “Wij zijn bij de sterke verhalen aangekomen, weet jij er ook nog één?” vraagt iemand mij luidruchtig. “Jawel hoor - vandaag had ik niet één maar wel twee keer een lekke band; sterk verhaal of echt gebeurd?” vraag ik hen. “Nou, dat lijkt mij een sterk verhaal”, krijg ik terug.



Na een paar steile klimmetjes door het Elmplerwald in de ochtend, ging de fietsroute naar Jülich vanmiddag voor een groot deel langs de rivier de Roer/Rur. Lekker vlak dus! 


Maar wel veel onverharde paden met veel losse steentjes. We stopten even om in het routeboekje te kijken of we goed gingen en ineens stond mijn voorband helemaal plat. Gelukkig had Otto een reparatiesetje bij zich en was de band in no-time geplakt. Het euvel was een meidoorn die volledig door de buiten- en binnenband heen was geprikt. Even handenwassen in de Roer en we konden weer verder... dachten we. 


Korte tijd later was de band weer zacht. We stonden op een akker in de brandende zon. Even snel bijgepompt en een schaduwplekje met bankje aan een zwemmeertje gevonden.



Nadat Otto de band voor de tweede keer had geplakt, namen we een frisse duik en een kopje soep met brood. We brachten het heetste uur van de dag noodgedwongen onder de bomen aan het water door en konden er vervolgens weer vol goede moed tegenaan.



Lekke banden horen erbij. En sterke verhalen natuurlijk ook!



Morgen een rustdag om onszelf geestelijk en lichamelijk voor te bereiden op de drie zwaarste etappes van de Ride: verder klimmen richting Trier. En dat met dit warme weer - ben benieuwd of en hoe we dit gaan redden... 

Annelieke Laninga (Anna)

Voorzitter WWO-NL


Het 3e obstakel: een fietsbroekje

24 juli 2018 | The ride on education

Het was vandaag voor vrijwel iedereen een zware dag. Voor de één vanwege de warmte (ruim 30 graden), voor de ander vanwege de afstand van 107km (auw, zadelpijn) naar Kessel bij Baarlo. En voor Otto?



“Ik kan m’n tweede fietsbroekje niet vinden” zei Otto vanochtend, nadat hij zijn fietstassen in zijn tent ondersteboven had gegooid. Tsja, lange-afstand-fietsers onder de lezers weten uit ervaring dat een goed broekje echt het verschil kan maken. En na twee dagen zweten is het op dag drie ook wel de hoogste tijd om van broekje te wisselen...



Dus zat er niets anders op dan een nieuw fietsbroekje te kopen onderweg. Maar ja, dat valt helaas niet mee in Nederland op een maandag ochtend. Gelukkig was de outdoor winkel in Nijmegen wel open, maar pas vanaf 11:00 uur.



Dus hebben we eerst nog lekker een kop koffie gedronken thuis bij Ingeborg (zus van Annelieke) en haar man Joep. En toen verder naar de winkel... die weliswaar allerlei outdoor outfits had maar geen geschikte fietsbroekjes.



Ze verwezen ons naar een fietswinkel “vlakbij”. Je raad het al: enkele km de andere kant op dan waar onze route heen ging. Ach, de tocht zou vandaag toch al lang zijn, dus dat kon er nog wel bij. Maar toen we daar aankwamen, bleek de fietsenwinkel op maandagen gesloten te zijn!



Daarom maar snel terug gefietst naar de uitgestippelde route van vandaag om onderweg ergens anders nog een poging te wagen. In Gennep was het raak! Niet bij Zeeman, niet bij de HEMA maar wel bij Scapino!



Lachend kwam Otto naar buiten: het was blijkbaar “sale” in Scapino dus hij had een fietsbroekje van 8 Euro gescoord!

Dat was het zoeken en omrijden waard. Het was wederom weer een prachtige route, over zeven heuvels, door het bos en langs de Maas. Morgen fris en goed uitgerust weer op de fiets naar Duitsland. Geen lange etappe, maar we gaan wel omhoog...

Groet,
Annelieke & Otto


Het 2e obstakel: 105 km met tegenwind en een kasteel als staartje

22 juli 2018 | The ride on education

Normaal gesproken rijden we gemiddeld zo’n 80km per dag. Dat breken wij meestal op in 4x20km. De eerste stop is voor koffie, de tweede voor de lunch, de derde voor thee en dan een (alcoholvrij) biertje bij aankomst op de camping. Zo redden we het wel!

Maar vandaag dus 25km extra... totaal 105km! Hoe wij deze dag doorgekomen zijn? Met veel aandacht, gezelschap en support van vrienden, familie en donateurs!

Het begon met een kerkdienst in Twello (de eerste 35km vanaf Hattem zaten er reeds op) gevolgd door koffiedrinken met de kerkgangers, waaronder 10-12 medefietsers van de Ride. Ruud Mantingh, bestuurslid en penningmeester van World Without Obstacles kwam ons ook aanmoedigen. 

De volgende 20km fietsten Olga (mijn moeder en vrouw van Otto) en een dozijn vrienden en bekenden mee naar Hall, alwaar de Twellose diakonie broodjes en andere lekkernijen aanbood aan de fietsers. Gesterkt vervolgden we onze route door schitterend natuurlandschap en heuvelachtige bossen aan de rand van de Veluwe. 

Wederom na zo’n 20km stond een lieve vriendin uit Arnhem, die tevens fervente India-ganger is en een trouwe donateur van WWO, ons op te wachten bij het veerpontje over de IJssel bij Rheden. Met haar opgewekte aanwezigheid kletste ze mij vrijwel ongemerkt door de zwaarste etappe van de dag. 

En toen kwam het staartje... de laatste loodjes naar de camping: flinke tegenwind op de Pannerden-dijk toen we van het pontje over het Pannerden-kanaal afstapten. Daar hadden mijn zware benen niet meer op gerekend. Gelukkig kwam Otto met het briljante idee om de andere kant op te fietsen: een extra rondje langs het kasteel Doornenburg. Alsof we nog niet lang genoeg gefietst hadden vandaag! Maar nu wel in de luwte van de dijk. En wat een plaatje: een echt kasteel zoals je dat als kind bij ridderverhalen kunt voorstellen. De moeite van de omweg waard. Dank Otto!

Ondanks de afstand was het vandaag een ongelooflijk fijne dag. Ik wil iedereen die ons vandaag een hart onder de riem heeft gestoken op deze wijze heel hartelijk bedanken. Op naar de volgende 107km morgen - we kunnen teren op jullie warmte en betrokkenheid!

Groet,
Annelieke & Otto


Het 1e obstakel: de veerpont

21 juli 2018 | The ride on education

Zo. De kop is eraf. En wel met een knaller: de eerste dag van de Ride startte met een officieel “versiersel” van de Koning. Een lintje en een oranje marsepeinen gebakje.

Marijke Zaalberg, één van de deelnemers aan de Ride on Education van het eerste uur, werd officieel geridderd in de Orde van Oranje-Nassau door de burgemeester van Midden-Drenthe. Ze wist helemaal van niets en was dus sprakeloos verrast. Ze heeft het kruisje dubbel en dwars verdiend met haar vrijwilligerswerk in Haïti. Daar is ze al bijna 25 jaar actief, heeft de Stichting Naar School In Haïti opgericht, een scholencomplex en weeshuis gesticht, noodhulp geboden, ouders met geadopteerde kinderen herenigd en nog veeeeel meer gedaan. Gefeliciteerd, Marijke! Je bent met jouw enthousiasme en doortastendheid een inspiratiebron voor mij en voor vele anderen.

Na een groepsfoto op het bordes van het gemeentehuis en het startsein “pang!” van de burgemeester, vertrokken 27 fietsers een uur later uit Beilen dan gebruikelijk op de eerste dag.

Het fietsen ging lekker, het weer zat mee, een picknick in het bos en een kop thee bij de sluis van de vecht. Mijn benen trapten lekker rond en voor ons doen liep de tocht vandaag vlotjes... weinig obstakels te melden dus.

Totdat... we ineens ontdekten dat we aan het eind van de route nog een veerpontje over de rIvier de IJssel moesten nemen. En volgens ons routeboekje - volledig en zorgvuldig samengesteld door de penningmeester van de Ride - zouden de vaartijden tussen 7:00-18:00 uur zijn.

Het was inmiddels al 17:35uur en we hadden nog 2 knooppunten te gaan voordat we bij het pontje zouden zijn. De volgende brug was er ZEKER eentje te ver wat ons betreft. Dus zetten we snel de vaart erin.

Toen we de IJsseldijk opfietsten, zagen we het pontje bij Hattem wegvaren naar de overkant. Het was nog net geen 18:00uur. Zou hij nog een keer heen en weer gaan? Gelukkig bleek dat wij op de allerlaatste overtocht zaten. De kapitein haalde achter ons de vlaggen in: zijn dag zat erop. Pffffft, nog net gehaald

Onze eerste 85km zitten er weer op. Op naar de volgende 105km op dag twee, waarbij we morgen een korte stop zullen maken in - jawel - het mooie dorp Twello!

Groet,
Annelieke & Otto


Speelplein klaar!

November 2017

In 2016 hebben Annelieke en Marjolein geld bij elkaar gefietst door mee te doen aan de Ride on Education. Dit geld was bestemd voor de aanleg van een speelplein bij de Gurukul Children Academy in Belsar (India). En dat plein is nu klaar.

Samen met de organisatie Playground Ideas hebben we van gerecycled materiaal geweldig mooie speeltoestellen kunnen plaatsen bij de school. De kinderen zijn er zo blij mee dat ze 's ochtends extra vroeg op school komen om er op te kunnen spelen.

Zie voor het laatst nieuws ook onze Facebook pagina


Hoofd van de school gaat op training

Augustus 2017

Samen met Wilde Ganzen hebben we het mogelijk gemaakt dat Ravindra, het hoofd van de Gurukul Children Academy in Belsar, een vijfdaagse cursus van de SMILE Foundation kon volgen over fondsenwerving. De cursus ging over vragen als: Hoe krijg je toegang tot lokale fondsen in India? Hoe kun je de bestaande ervaring binnen je NGO daarvoor inzetten en meer capaciteit ontwikkelen? Wat is jou persoonlijke rol en hoe kun je taken verdelen?


Fietsen voor betere voeding van kinderen in India

Mei 2017

Komende zomer fietst de voorzitter van World Without Obstacles Nederland, Annelieke Laninga, weer mee met de Ride on Education. Samen met Otto Westerink en een stel enthousiastelingen rijdt zij deze jaarlijkse sponsortocht om onderwijsprojecten in derde wereldlanden te ondersteunen.


De route gaat dit jaar van Drenthe naar Brussel (totaal 590 km) en is gepland op 22-29 juli 2017. Onderwijs toegankelijk maken voor iedereen op de wereld is één van de millenniumdoelen, en dat doel is nog niet gehaald. Miljoenen kinderen in ontwikkelingslanden hebben nog geen (goed) onderwijs.

Annelieke en Otto fietsen dit jaar voor de bouw van een keuken en 5 extra klaslokalen op de 1e verdieping van het multi-functionele gebouw van de Gurukul Childre Academy. Dit is een basisschool op het Indiase platteland in de deelstaat Uttar Pradesh.

Aan het bouwen van de keuken is een gezonde voedingsproject gekoppeld. Uit een eigen gezondheidsonderzoek in de school bleek vorig jaar namelijk dat bijna 50% van de kinderen ondervoed is. Regelmatig zal een eenvoudige maar voedzame maaltijd voor 250 kinderen worden gekookt. Door de aanleg van een schooltuin en betrokkenheid van moeders is het uiteindelijk de bedoeling dat de eetgewoonte van gezinnen duurzaam zal verbeteren.

Wil je ons sponsoren?

Rekening NL49TRIO2024583350 van Stichting The Ride on Education (in Beilen).
BELANGRIJK: vermeld er duidelijk bij dat het voor WWO is - anders wordt jouw bijdrage verdeeld over alle goede doelen van de Ride.

Wil je Annelieke en Otto volgen?

Schrijf je hier in om tijdens The Ride on Education elke dag van Annelieke een nieuwsbrief te ontvangen over het obstakel dat zij die dag heeft overwonnen.

Wil je meefietsen?

Neem dan even contact met ons op: info.wwo.nl@gmail.com


Zonnepanelen op school

December 2016

Wilde Ganzen heeft samen met de EO een TV-spot gemaakt over ons zonne-energie project voor de Gurukul Children Academy in India.


Samen met Wilde Ganzen voorziet World Without Obstacles India een basisschool op het Indiase platteland in de deelstaat Uttar Pradesh in India van zonne-energie. De Gurukul Children Academy wordt daarmee geheel zelfvoorzienend wat betreft elektriciteit.

De school heeft momenteel wel een electriciteitsaansluiting, maar de stroom komt meestal na schooltijd en 's nachts. Daardoor kunnen er tijdens schooltijd geen ventilatoren draaien. En in de zomer wordt het in dit gebied ruim 45 graden Celsius! Er zijn ook geen lampen in de klaslokalen, wat vooral in de winterdagen een probleem is. WWO-India gaat computeronderwijs voor de jeugd in het dorp gaan aanbieden, maar hiervoor is electriciteit wel een voorwaarde.

Een Nederlandse consultant, die gespecialiseerd is in het ontwerpen van zonne-energie installaties, heeft een gratis ontwerp gemaakt. Financiering is ook al rond. Het project is momenteel in uitvoering en kan gevolgd worden op onze Facebook pagina.

Contact


Bestuursleden

Annelieke Laninga voorzitter
Dorine Werkhoven secretaris
Ruud Mantingh penningmeester
Ferdinand Harmsen communicatie

Contact

info.wwo.nl@gmail.com
+31(0)306701027 | +91(0)9899892274
Augustusweg 54 | 3453 KS De Meern
Bezoek ons op Facebook

Gegevens

IBAN: NL88 TRIO 0254 5008 46
RSIN (ANBI): 855432238
KvK: 63863650

Copyright © WWO - NL 2018 | Mandalas ontworpen door visnezh / Freepik | Privacy Policy